30 Haziran 2007 Cumartesi

Bir fotoğraf...Fikir verir...


Bugün yalnızca hepinizin bildiği margarinli poğaça hamurundan yaptığım dereotlu zeytin ezmeli kurabiye ve peynirli poğaçaların fotoğrafını sizinle paylaşmak istedim...Eğer isterseniz, daha sonradan tariflerini de eklerim...


Afiyetle ve sağlıcakla...

27 Haziran 2007 Çarşamba

NEFİS BİR KEK...


Sevgili İnci Hanım'dan tarifini aldığım ancak yine kendi el yordamım haline dönüşmüş olan bir kek tarifini sizlerle paylaşmak istiyorum. Tatlı krizlerine acil bir çözüm getirecek kolay bir kek.

Öncelikle üç yumurta ve bir bardak şekeri mikserle çırpıyorsunuz, bir bardak sıvıyağ, bir bardak süt, bir paket kabartma tozu ve aldığı kadar un ekleyerek tahta kaşıkla karıştırıyorsunuz. Damla çikolataları da unlayarak ekleyip karıştırıyor ve yağlanmış kek kalıbına(ben kelepçeli kalıp kullandım) döküyorsunuz. Üzerine de dondurulmuş yada taze vişneleri batırıyor ve 200 derecede ısınmış olan fırına veriyorsunuz. Kekiniz, fırından çıktığında isterseniz üzerine pudra şekeri serpiyorsunuz. (ben serpmedim, şekerini biraz fazla kaçırmışım çünkü) İnanın bundan sonra kimse sade kek yemeyecek...

Sonraki aşamada ise, tarifin yaratıcısı İnci Hanım'a teşekkür ederek, afiyetle yiyorsunuz.

25 Haziran 2007 Pazartesi

KEDİ DİLİ PASTASI



İlk kez uyguladığım ama oldukça beğenilen bir tarifi paylaşmak istiyorum sizlerle. Dün kolları sıvadım ve geçen hafta aldığım kedi dili bisküvilerini değerlendirmek için pasta yapmaya karar verdim. Öncelikle bir paket kakao, iki kaşık mısır nişastası, altı kaşık şeker ve bir miktar süt ile bir krema hazırladım. Pişen kremanın altını kapatarak, yirmi gram bitter çikolata ve bir yemek kaşığı margarin ekleyerek mikserle çırptım. Kedi dili bisküvilerini tepsiye bir sıra dizerek, kremayı üzerine döktüm ve ikinci kat bisküvileri üzerine yerleştirdim. Kalan kremayı da üzerine sürdüm ve hazır paketlerde satılan beyaz çikolatalı sosu üzerinde yazdığı gibi hazırlayarak, en üste döktüm ve buzdolabına kaldırdım. Bir gece beklese dolapta daha güzel olabilirdi ancak sevgili Deniz ve Coşkun'un sabırsızlıklarının ardından, ancak bir kaç saat sonra midelerde yerini aldı sevgili kedi dili pastamız.


Tabi dün sadece bu pasta ile yetinmedik ve çikolatalı vişneli kek ile dereotlu minik poğaça da yaptık. (bu aşamalarda emeği geçen Deniz ve Coşkun'a sonsuz sevgi ve teşekkürler) Tabi onların tarifini önümüzdeki günlerde ekleyeceğim.


Görüşmek dileğiyle...

18 Haziran 2007 Pazartesi

Yediklerimizin lezzeti midir bize mutluluk veren yoksa mutluluğumuz mudur yediklerimize lezzet katan?

Güzel bir mantar yemeği tarifi vermek istiyorum. Can yoldaşım Sevde'den aldığım bir tarif bu. Ama bu tarifi alalı uzun bir zaman oldu ve orjinal halinden sapmalar yaşayarak, benim el yordamım haline gelmiş de olabilir.
Belirtmek istediğim bir şey daha var, yazdığım bu tarifler yalnızca güzel, huzurlu günlerimize bir nebze de olsa eşlik etmek içindir. Aslında çok da önemli şeyler değil yani. Eğer huzurlu bir sofrada oturuyorsanız, yediğiniz şeyler zaten size çok lezzetli gelecektir. Ama içinizdeki sıkıntıyla götürüyorsanız ballı kaymaklı lezzetleri ağzınıza, bir tat alamayacaksınız. O yüzden Rabbim önce güzellikleri görüp tat almamızı sağlayacak huzuru versin gönlümüze, yüzümüz gülsün, gönlümüzde sevgi olsun...Soframızaysa nasılsa gelir zaten bişeyler, içinde bal olmayan yemekler ama bal gibi yüzlerin yanıbaşında yenen yemekler...

Mantar yemeğimizin tarifine geçmek istiyorum.Öncelikle belirtmeliyim ki bu yemek için ölçü vermeyeceğim çünkü son derece kolay olan tarifi, kendi malzemelerinize göre uyarlayabilirsiniz.
Mantarların saplarını ayırın ve az yağda(tereyağ yada sıvıyağ) arkalı-önlü hafif renk alacak kadar kızartın. Bir taraftan da kıyma, yemeklik doğranmış soğan, salça, yeşil biber, domates, mantar sapları, tuz ve arzu ettiğiniz baharatları birlikte pişirin. Kızartmış olduğunuz mantarların içine bu karışımı doldurun ve üzerlerine bir dilim kaşar, domates ve biber dilimlerini kürdanla tutturun üst üste. Ve tepsiye dizerek fırına verin, kaşarlar hafif kızarana kadar pişirin. Sıcakken servis yapın. Yanına yapacağımız dereotlu bir pilav ve kaşık salatası çok hoş olur. Afiyet olsun...

6 Haziran 2007 Çarşamba

YALNIZCA SEV! GERİSİ KİMİN UMRUNDA!

Ayakların yerden kesiliyor, uzanıyorsun yıldız dolu gökyüzüne, başın sevdiğinin göğsünde. Huzur buluyorsun, inanamıyorsun ankara'nın göbeğinde bulutlarla dansına. Sevdiğin adamın ayakları yorulana kadar, salıncağa güç veriyor...
Ayakları yorgun düşüyor, dualar ediyorsun sevgimiz yorgun düşmesin diye. Şükrediyorsun tanrıya, verdiği saadet için, huzur dolu omuz için, gülümseyen gözler için...
Böyle güzel bir doğum günü yaşadım büyülü şehrimde, varmak için uzun yollar katettiğim şehrimde. Tüm dünya silindi gözümden, yalnızca o ve ben vardık bulutların değdiği salıncağımızda, salıncağımızın uçtuğu büyülü şehirde. Tüm alışkanlıklarımızı tepip, alışamadıklarımızı tadarken, hayaller kurduk hayalimizdeki yerde, zamanda...Tüm sıkıntılarımızı ittik elimizin tersiyle taa uzaklara, setler gerdik gözlerimizle önlerine ki bir daha gelemesinler diye.
Belki çok uzak şehirlerden geldik ikimizde, ama bir o kadar yakındı ruhlarımız birbirine. Bunca zaman onlara ne kadar da sıkıntı çektirmişiz diye düşündüm bir an. Öyle ya, ruhum eşini bulana kadar üzüntülü saatler geçirmiş olmalıydı, ama şimdi ne kadar da mutluydu, bana minnet borçlu olduğunu düşündüm ona eşini verdiğim için.
Biz başardık, tüm gözlere, sözlere inat başardık hayallerimizi yaşamayı. Kolay değildi, ama şimdi kolay geliyor. Nasıl mı? Yanıtı da çok kolay, yalnızca sevdik. Belki emek istiyor, fedakarlık istiyor, tırnaklarınızın kanaması gerekiyor ama bir sevdin mi, her şey kolay geliyor, gerisiyse kimin umrunda!...

4 Haziran 2007 Pazartesi

RÜYA MI GERÇEK Mİ?

Çok yoruldum. Ama hiç bir yorgunluk, bu denli mutlu edemez beni. Öğle arasında koştura koştura dışarı çıktım ve yarın doğum günü olan biricik eşime hediyeler aldım. Onun kadar özel değil ama zaten ona, onun kadar özel bir hediye bulamam ki!Yok çünkü öyle bir şey...
Ayrıca pasta yapmaya vaktim olmayacağı için onun en sevdiği pasta olan franbuazlı pasta siparişimi de çoktan verdim bile. Bu gece onun için bir sürpriz planlıyorum. Eğer yarın yaparsam, bu beklenir bir şey olur ama bu gece saat on ikiden sonra hiç de beklediği bişey değildir uykudan uyandırılıp mum üflemek.:) (Belki uyanmak biraz zor gelecek ama olsun, sürpriz değil mi? Sanırım önce gerçek mi rüya mı diye düşünecek :)) Aslında içimden ne geliyor biliyor musunuz; yarın eşimin annesini aramak ve sevdiğim insanı dünyaya getirdiği için ona teşekkür etmek!
Muhtemelen abarttığımı düşünüyorsunuzdur ama bir de şöyle düşünün; neden uğraşıp didinip duruyoruz şu hayatta? Mutlu olmak istiyoruz çünkü. O halde mutlu olmamızı sağlayanlara, daima yanımızda olanlara, yalnızca nefesleriyle, sesleriyle bile bize destek olabilenlere bir teşekkür borçlu değil miyiz? Bence onlar tüm güzellikleri hakediyor. İzninizle bu satırları sevgili eşim için ayırmak istiyorum.
İyi ki doğdun...İyi ki yanımdasın...Doğum günün kutlu olsun...

1 Haziran 2007 Cuma

Çok güzel bir tatlı tarifiyle "günaydın" demek istiyorum sizlere sevgili dostlar. Pastanelerde satılan çikolatalı topları aratmayan, son derece lezzetli ve şık bir tarif bu. Ayrıca evde kalmış ve bayatlamaya başlamış olan kakaolu keklerinizi de değerlendirebileceğiniz ve çikolata krizine girmiş olanlara sunabileceğiniz hoş bir tat. (Gerçi bizim evde kakaolu kek, asla kalıp bayatlama riski taşımaz:) ben o nedenle yeni bir kakaolu kek yaptım)

Çikolatalı minik toplarınızı şu şekilde hazırlıyorsunuz, öncelikle keklerinizi derin bir kaba ufalıyorsunuz ve üzerine biraz süt kreması ekliyorsunuz(marketlerde hazır paketlerde satılıyor, ama isterseniz evdeki çırpılmış süt kaymağını da kullanabilirsiniz), biraz karıştırıyor ve bir miktar da hindistan cevizi ekliyorsunuz(arzuya göre), oluşan bu karışım şekil verilebilecek kıvamda olmalı. Hazırlanan karışımdan ceviz büyüklüğünde parçalar kopararak, içlerini açıyor ve ceviz koyuyorsunuz. Top şekli vererek, buzdolabında 1 saat dinlendiriyorsunuz. Bu esnada arzu ettiğiniz miktarda sütlü çikolatayı benmari usulü eritiyorsunuz. Buzdolabından çıkartmış olduğunuz topları, iki çatal yardımıyla çikolataya bulayıp alüminyum folyo ile kaplamış olduğunuz tepsiye yerleştiriyor ve tekrar buzdolabına kaldırıyorsunuz.(isterseniz topların üzerine iri cevizler batırabilirsiniz) Donduğunda, servis edilmeye hazırdır tatlılarımız.

Ben alternatif olması için bir miktar hindistan cevizine biraz krema ve pudra şekeri ekledim ve topların içine bir miktar da bu karışımdan koydum. İnanın hindistan cevizli tatları sevenler için muhteşem bir ikram.

Afiyet olsun...

31 Mayıs 2007 Perşembe

AKŞAM SAATİ VE ÜÇ MÜTHİŞ LEZZET...

İşten eve döndüğümde kendimi çok yorgun hissetsem de birşeyler yaparak herkesi sevindirmek istiyorum. Dün akşam eve gittiğimde aklımda yapmayı planladığım üç tane tarif vardı. Üçünü de yapmasam içim rahat etmezdi.
Önce sevgili eşimin hediyesi olan(sanırım kimse kendisine waffle makinesi hediye edildiği icin bu kadar sevinemez, resmen uçmuştum) yeni waffle makinemi denemeye karar verdim ve harika bir dondurmalı waffle yapmayı planladım. Öncelikle margarini(100-150 gr. kadar) eritip soğumaya bıraktım. Ardından un(1 su bardağı kadar) ve yarım çay kaşığı kabartma tozunu karıştırdım ve bir bardak süt ekledim. 2 yumurta, biraz süt, biraz şeker ve bir çimdik tuz ekleyip mikserle çırptım ve erimiş margarini ekledim. Oluşan hamur oldukça sıvı bir hamur. Hamuru yarım saat kadar dinlendirdim. Daha sonra makinenin kalıplarına hamuru kepçe ile dökerek 5 dakika kadar pişirdim. Toplam 6 adet waffle çıktı bu hamurdan. E bizde dün akşam kalabalık olduğumuz için bir adet waffleyi ortadan ikiye bölüp, arasına vanilyalı dondurma koydum ve diğer parçayı üzerine kapattım. Üzerine muz dilimleri koyarak, önceden hazırlamış ve soğutmuş olduğum hazır paketlerde satılan çikolatalı sosu kaşıkla gezdirdim, çilek dilimleri ve toz antep fıstığı ile süsledim.
Gelelim ikinci tarife; akşam yemeği için kızarmış soğan halkaları yapmayı düşünmüştüm. Daha önce sosa bulamadan yaptım ancak onlar yumuşak oldular. O nedenle maden suyu, un, tuz ve yumurta akını çırparak yaptığım sosa halka halka doğradığım soğanları bulayarak kızgın bol yağda kızartmayı denedim. İnanın müthiş oldular.
Bir diğer tarifimiz de blogcu arkadaşlardan birinden aldığım kolay su böreği idi. Bunun için de bir adet yufkayı ortadan ikiye bölüp, üzerine bir yumurta ve erimiş margarinden oluşan sosu sürüyor ve peynir koyuyoruz. Rulo şeklinde sarıyoruz ve gül böreği gibi şekil veriyoruz. Diğer yufkaları da(Ben toplam 3 yufka kullandım ve bir tepsi oldular) tek tek ikiye bölüp, aynı işlemi yapıp, ilk başta yaptığımız gül böreği şeklinin etrafına spiral şeklinde koyuyoruz. Daha sonra böreğin üzerine çıkacak kadar su dolduruyoruz tepsiye ve 10-15 dakika bekletiyoruz. Börek suyun bir miktarını içine çekiyor, kalan suyu süzüyoruz ve böreği büyükçe bir teflon tavaya aktarıyoruz. Arkalı önlü pişiriyoruz.
Evet sevgili dostlar, dün akşam yaptığım üç lezzet de birbirlerinden müthiş oldular. Sakın kendimi övdüğümü düşünmeyin çünkü evdekilerin tepkilerinden bahsediyorum. Ben hepsinden minicik bir lokma aldım sadece. Hele hele dondurmalı waffle konusundaki yorumları çok komikti. Yine pastane açıp, beni geceleri çalıştırmayı düşündüler.:)
Şaka bir yana, sevdiğim insanlar için bir şeyler yapmak beni çok mutlu ediyor. Ortaya çıkarabileceğim tek ürün de yemek ve pasta mamulleri olunca, ben de hiç engel tanımadan, onları mutlu etmek için kolları sıvıyorum. Onlar, yapılanları yerken ben de keyif alıyorum.

MİNİK BİR PAYLAŞIM...

Dedim ya paylaşmayı seviyorum diye, paylaşmadan hiç bir şeyin tadını tam alamıyorum diye. Okuduğum ve çok hoşuma giden bir yazıyı da paylaşmak istiyorum sizinle.

"Bankada bir hesap sahibi olduğunu düşün, hesabına her sabah $ 86.400 para yatırılıyor, fakat bu paranın hepsini akşama kadar harcamak zorundasın, ertesi güne transfer edilemez. Paranı kullansan da kullanmasan da hesap her akşam sıfırlanıyor. Ne yaparsın? Tabi ki hepsini harcamaya çalışırsın.
Hepimiz "zaman" adlı bu bankanın müşterileriyiz. Her sabah 86.400 saniyeye sahip oluyoruz, her akşam gün boyunca kullanmadığımız saniyelerimiz kadar zarara girmiş oluyoruz, yarına transfer edilemez. Her sabah hesabımız dolar, her akşam boşalır. Geri dönüş yok, saniyelerini ŞU AN`ı yaşayarak harca, en iyisi bunlarla iyi bir yatırım yap. Sağlık, mutluluk ve başarı için! Zaman kaçıyor. Her gün işinin en iyisini yap.

Bir senenin değerini anlamak için, sınıfta kalmış bir öğrenciye sor.
Bir ayın değerini anlamak için, 8 aylık bir bebek doğuran anneye sor.
Bir haftanın değerini anlamak için, haftalık dergi çıkaran bir editöre sor.
Bir saatin değerini anlamak için kavuşmayı bekleyen sevgililere sor.
Bir dakikanın değerini anlamak için trenini kaçıran yolcuya sor.
Bir saniyenin değerini anlamak için bir kazayı önleyemeyen sürücüye sor.
Bir saniyenin yüzde birinin değerini anlamak için olimpiyatlarda gümüş madalya kazanan koşucuya sor.

Her anını değerlendir, her dakikanı çok özel biriyle paylaş. Unutma zaman hiç kimse için durmaz."

Ne kadar güzel bir yazı değil mi? Ve gerçekleri gözlerimizin önüne seriyor.

29 Mayıs 2007 Salı

YAĞMURLU BİR HAVA VE KESİŞEN İKİ ÇİZGİ DAHA...

Gerçekten çok güzel bir gün. Hava serin, hava toprak kokulu...Sabahın erken saatlerinde çiseleyen yağmur, yine erken vakitte yorgun düştü. Yerini sessizlik ve serinliğe bıraktı. Böyle havalarda sıcacık yatağında kıvrılmak istiyor insan yada köyümüzde, yapraklarında minik yağmur damlacıklarının olduğu yemyeşil ağaçların altında oturmak, derenin şırıltısını, kuşların sesini dinlemek ve topraktan gelen o muhteşem kokuyu çekmek ciğerlerine...


Sevgili kuzenim Binnur, geçtiğimiz haftalarda evlendi ve daha dün balayından döndü. Öyle mutlu ki! Ben de Binnur'umun bir ömür boyu mutlu olmasını diliyorum. Biliyorum ki, onu şimdi tatlı bir telaş sardı. Malum, yeni ev, yeni insanlar, yeni hayatlara ortaklık ve şimdiye kadar alınan yalnız nefeslere bir ortak! Artık iki ayrı hayat değil, iki kişinin paylaştığı yalnızca bir hayat var. Yalnızca yastık değil paylaşılan. Bir dilim ekmektir, bir bardak sudur, bir nefestir paylaşılan, bir hayattır. Artık önemli olan paylaşmayı başarabilmektir, bundan zevk almaktır.
İnanın bana hayatı birbirine çekilmez kılmak öyle kolay ki... Oysa sabah birisi için uyanmak, aynaya bakmak, birisi için çorba pişirmek ve ayrı kalınan kısa zamanlarda özlemek...Onu nasıl mutlu edebileceğini düşünmek...Kısacası hayatı sevdiğin için güzelleştirmeye çalışmaktır zor olan.
Evlilik bir sanattır ve keşke herkes başarabilse. Her iki taraf da eşini nasıl mutlu edebileceğini düşünse, herşey ne kadar da kolay olurdu değil mi? Ancak artık hepimiz bencilleştik ve eşimizi değil, kendimizi nasıl mutlu edebileceğimizi düşünüyoruz. Keşke yıllar geçse de evliliğimizin üzerinden, tüm bencilliklerimizden, kinlerimizden sıyrılabilsek ve tüm arındırılmışlığımızla koşabilsek bir zamanlar çok sevdiğimiz insana. Yine hiç karşılık beklemeden bir nefeste "Seni seviyorum" diyebilsek!

Yalnızca aynı yastıkta kocaman değil, bir ömür boyu mutluluktan yaşaran gözlerle hayata bakman dileğiyle sevgili Binnur'um...Kesişen iki çizginin, tek bir çizgi olarak sonsuzluğa uzaması dileğiyle...